
بر این مبنا ما با دو گونه اعتدال مواجهیم: الف) اعتدال محافظهکارانه: اعتدال ارتجاعی و تنازلی و متحجرانه، اعتدال نیمسازی بین حق و باطل، اعتدال منفعلانه، اعتدال روشنفکرانه، اعتدال درجازننده، اعتدال ائتلافی و سهم محور، اعتدال کاسبکارانه و دلالانه، اعتدال عافیتطلبانه و مسئولیتگریز و اشرافی و بزبازرگاندلانه، اعتدال کاریکاتوری، اعتدال سازشکارانه. ب) اعتدال عادلانه و واقعبینانه: اعتدال پیش رو اعتلایی و تکاملی، اعتدال عادلانه و حقگرا، اعتدال حکیمانه، اعتدال در خدمت حل مسائل مردم و فساد ستیز، اعتدال سازنده و مدبّرانه، اعتدال حقمحور، اعتدال جوانمردانه و عادلانه، اعتدال مسئولیتمحور و مردمگرایانه و پاک، اعتدال متوازن، اعتدال...
ادامه مطلب
اعتدال شاخص میخواهد. این شاخص عدل و حق است، که نقطه اعتدال را مشخص میکند. (العدل اساس به قوام العالم، عدل شالودهای است که برپا ماندن جهان به آن وابسته است (بحارالانوار ج ۷۸ ص ۸۳) العدل قوام البریة عدالت مایه پایداری مخل وفات است، الرعیة لا یصلحها الا العدل مردمان جز در پرتو عدالت سامانی شایسته نخواهند یافت (الحیات جلد ۶ صفحه ۴۰۰). مبنای تشخیص نقطه اعتدال یا برهان قطعی عقلی با در نظر گرفتن اصول و همه ضعف و قوتهاست، یا شریعت است، یا قانون مبتنی بر شریعت،که فطری هم هست. «معناى لغوى عدل هم یعنى میانه. اعتدال هم که مىگویند، از این واژه است؛ یعنى در جاى خود، بدون افراط و بدون تفریط؛ بدون چپروى و بدون راستروى. این هم که مىگویند عدل یعن...
ادامه مطلب