عدم رسیدگی به وضعیت یک رزمنده ؛ 25 سال بعد از جنگ :

به گزارش خبرنگار گلستان ما از مراوه تپه ؛  25 سال از دفاع مقدس می گذرد . در این سالها رنج و مرارتی که "محمد نودهی " کشیده است بر کسی پوشیده نبوده و نیست اما هیچ وقت صدایش در دوردست ترین نقطه مرزی استان یعنی مراوه تپه به مرکز استان و به گوش مدیران کل بنیاد شهید استان نرسید .

دیگر چیزی به پایان عمرش نمانده بود ولی هنوز وسیله ای نداشت که برای درمان خود با آن رفت و آمد کند . خانه اش به شدت فرسوده شده بود و دیوارها و سقف ریزش می کردند و اوج دردناکی ماجرا ، نداشتن سرویس بهداشتی و حمامی مناسب بود .

یادش آمد روزگاری که جوان بود و قوّتی داشت . می توانست خوش باشد و بی تفاوت ، اما این کار را نکرد . بر پیشانی آفتاب خورده اش سربند " یا زهرا (س) " بست و به جبهه رفت اما وقتی از جبهه ها آمد به دنبال تهیه هیچ سند و مدرکی از رزمندگی و جانبازی خود نرفت و تمامی خاطراتش را درون قاب تلویزیون دید .

در این سالها چشمانش خشک شد از بس به در نگریست و گوشش منتظر صدای زنگ تلفن مدیری بود که احوالی از او  بپرسد .

تا اینکه 25 سال گذشت و باز هم مردم و بسیجیان خمینی عزیز دست بکار شدند و در ایام سالگرد رحلت امام راحل ، با تلاش و همت  شان ، دل یکی از رزمندگان و بسیجیان امام عزیز را شاد کردند .

عده ای در تعمیرات اساسی بنای خانه اش کمک کردند ، جمعی دیگر اقدام به ساخت سرویس بهداشتی و حمام مناسبی برای او کردند و تعداد دیگری وسایل و امکانات اولیه زندگی را برایش تامین کردند .

اما این اواخر " محمد نودهی " که نزدیک به 240 روز در بستر افتاده بود و توان حرکت نداشت ، روز گذشته با مساعدت دکتر تولی رئیس مرکز درمانگاه شهید مدنی سپاه در گنبد کاووس و پیگیری های فرماندهی سپاه مراوه تپه صاحب ویلچر شد .

شادی و شعف این بسیجی قدیمی و دعاهای او برای مردم و بسیجیان امام راحل بسیار دیدنی بود .

براستی جواب این همه زحمات و مرارت های جانبازان را چگونه می توانیم بدهیم ، آیا تامین یک ویلچر و یک عیادت از یک جانباز اینقدر هزینه دارد که بنیاد شهید استان وقت آن را نداشت .

عدم رسیدگی به جانبازان در مناطق مرزی واقعا تاسف برانگیز است و متاسفانه باید گفت که امورات مربوط خانواده های شهدا و  ایثارگران و جانبازان شهرستان مراوه تپه زیر نظر بنیاد شهید کلاله قرار دارد که آنجا هم حدود یک سال است که مدیر ندارد .