، بی بی سی فارسی در یادداشتی به قلم دانشجوی اندیشه سیاسی در دانشگاه یورک در کانادا نوشت: اعلام نتیجه انتخابات ریاست جمهوری ١٣٩٢ نشان داد که تمام گمانه زنی ها درباره تقلب در شمارش آراء و محال بودن معرفی حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور، غلط از آب درآمد.
این تحلیلگر بی بی سی با بیان اینکه "برخی رأی خود را در تداوم آرمانهای جنبش سبز و به منزله "نه" محکمی به وضع موجود قلمداد کردند" و نیز اینکه "تمامی اینها در حالی است که رهبران جنبش سبز کماکان در حبس خانگی هستند، زندانیان سیاسی بسیاری در رابطه با این جنبش هنوز در زندان هستند" اما در عین حال با طرح این سوال که "با تمامی این اوصاف آیا می توان از رأی دادن در این دوره با عنوان ادامه جنبش یاد کرد و خود را یگانه پیروز انتخابات برشمرد؟" پاسخ داد: "نشانه های بسیاری وجود دارند که این انتخابات، همچنانکه در راستای خواست بخشی از اصلاح طلبان هم هست، قدمی در جهت اثبات حسن نیت به بلوک قدرت حاکم و در نتیجه گسست از جنبش سبز بود".
نویسنده این یادداشت در نوشته خود به مقایسه انتخابات در نظام جمهوری اسلامی و نظام لیبرال دموکراسی پرداخته و می نویسد: پری اندرسون، مورخ و تحلیلگر مارکسیست انگلیسی، در نوشته ای و در ضمن بررسی آرای آنتونیو گرامشی، متفکر مارکسیست، به تفاوت مهمی میان جنس مشروعیت لیبرال دمکراسی و رضایت مردم از آن با جنس رضایت در نظام های پیشاسرمایه داری اشاره می کند. او معتقد است که وجه فارق و بدیع جلب رضایت از توده ها در نظام سرمایه داری در باور به حق تعیین سرنوشت تک تک شهروندان در چارچوب نظم اجتماعی موجود تجسم پیدا می کند."
بی بی سی گفته است: در حقیقت دمکراسی پارلمانی این نکته را به همه شهروندان، فارغ از تمام نابرابری ها بین آنها، القا می کند که در سرمایه داری طبقه حاکم و مسلط مشخصی وجود ندارد و توده ها می توانند با رأی دادن، حاکمان و شیوه حکمرانی را هرگاه که خواستند تغییر دهند. با این حال تجربه تاریخی نشان داده است که نظام پارلمانی در لیبرال دمکراسی ها همواره سدی در برابر تغییرات عمیق رادیکال و در حقیقت تضمینی برای تثبیت نظام سرمایه داری و برتری و تسلط اقلیتی از صاحبان سرمایه بوده است.
این تحلیلگر می افزاید: ارجاع به تحلیل اندرسون از نقش دمکراسی پارلمانی در جامعه سرمایه داری نه برای توصیف نظام جمهوری اسلامی به مثابه نظامی لیبرال دمکرات- که به هیچ وجه چنین نظامی نیست- بلکه برای برجسته کردن کارکرد انتخابات در رژیمی سیاسی است که برخلاف نظر بسیاری از مخالفان سرسخت آن صرفا بر پایه سرکوب عریان و خشن به حیات خود ادامه نمی دهد.
اعتراف بزرگ بی بی سی آنجاست که می گوید: انتخابات و تأکید بر برگزاری حماسی و پرشور آن از ابتدای بر سر کار آمدن جمهوری اسلامی از یک طرف بخش وسیعی از جامعه را قانع کرده است که نقشی تعیین کننده در تغییر هرم قدرت و شیوه اداره مملکت دارند و از سوی دیگر مقبولیت توده ای و مشروعیت سیاسی خود را به جامعه جهانی ثابت کرده است.
علاوه بر این قاطبه اصلاح طلبان از زمان از دست دادن مهمترین پشتیبان خود در تقابل با جناح راست جمهوری اسلامی یعنی شخص روح الله خمینی، انتخابات را تنها امکان ورود خود به قدرت می دانند و به همین دلیل در هر شرایطی در انتخابات شرکت می کنند حتی اگر با تارومار شدن نامزدهایشان مثل انتخابات مجلس در سال ٨٢ یا با حکم حکومتی در ریاست جمهوری ١٣٨٤ همراه باشد.
بخش دیگری از این یادداشت به وقایع سال ۸۸ باز می گردد؛ آنجایی که تحلیلگر این سایت می گوید: با وجود اختلاف نظر در میان معترضان خیابانی بر سر ادامه دادن یا ندادن به حضور خیابانی، همه آنها و نیز آن اقشاری که حامی خاموش اعتراضات بودند بر سر یک نکته توافق داشتند و آن عدم شرکت دوباره در هر انتخاباتی تا زمان تعیین تکلیف انتخابات ٨٨ بود.
این یادداشت در ادامه می گوید: اهمیت انتخابا ت ٩٢ صرفا از این جهت نبود که مشارکت وسیع همواره دغدغه حاکمان جمهوری اسلامی بوده است بلکه به دلیل نقش برجسته آن در نشان دادن رضایت عمومی از مقوله انتخابات و در نهایت کلیت نظام سیاسی پس از بحران ۸۸ بود.
این یادداشت می افزاید: نامیده شدن سال ٩٢ به " سال حماسه سیاسی و اقتصادی" و درخواست رهبر نظام از کسانی که به نظام اعتقاد ندارند برای شرکت در انتخابات و نیز پوشش گسترده و نمایش شادی مردم پس از اعلام نتایج، نشان از اولویت برگزاری انتخاباتی پرشور داشت که حاکی از اعتماد دوباره اکثریت مردم به انتخابات و گستردگی پایگاه اجتماعی حکومت خواهد بود.
این تحلیل گر به اثرات بین المللی حضور گشترده مردم اشاره و می گوید: پای عامل مهم دیگری هم در واداشتن مردم به رأی دادن در میان بود و آن اثرات مخرب و ویرانگر تحریم های اقتصادی همه جانبه بین المللی بود. تحریم هایی که قرار بود حکومت ایران را تحت فشار قرار داده و از ادامه راهش بازدارد.
جالب اینکه در بخش دیگری از این یادداشت آمده است: "جمهوری اسلامی با این انتخابات پرشور نه تنها از بحران مشروعیت حاصل از اعتراضات چهار سال پیش گذر کرد، بلکه آشتی معترضان دوره قبل با انتخابات و نظام را با نمایش شادی آنها در خیابان به تصویر کشید، انرژی آنها مهار و به سوی پذیرش اصول و قواعد حکومت در عمل سیاسی کانالیزه کرد."
این تحلیل افزود: جمهوری اسلامی گفتمان انتخابات محور را به قیمت به حاشیه کشاندن سیاست رادیکال برکشید و در سیاست خارجی نیز به پشتوانه حضور گسترده و توأم با رضایت اکثریت جامعه در انتخابات، قدرت چانه زنی بیشتری در مواجهه با قدرتهای جهانی پیدا کرد.
بخشی از این یادداشت توصیه ای به جریان اپوزسیون و به اصطلاح سبز داشته و می گوید: ما بارها و سالهاست که شکست خورده ایم، از این رو پیروزی جلوه دادن انتخاب روحانی تا حدودی قابل درک است اما امتیازات و منافع حاکمیت از این انتخابات را نباید از یاد برد.
به نظر می رسد انتخابات ۹۲ آنچنان کوس رسوایی دروغ تقلب را به صدا در آورده است که امروز رسانه های غربی هرچند در مطالب کنایه آمیز خود سعی می کنند به جریان ضدنظام دلداری دهند اما به هیچ وجه نمی توانند حقانیت انتخابات ها در ایران را کتمان کنند.
به خصوص این که برخی از چهره های نزدیک به اصلاح طلبان نیز به سلامت انتخابات ایران اعتراف کردند.
روز گذشته محمد رضا عارف معاون اول خاتمی که پیش از این با احتیاط درباره سلامت انتخابات سال ۸۸ اظهارنظر می کرد در سخنانی گفت: انتخابات سال ۹۲ سلامت انتخابات را بیمه کرد و پرونده شبهه تقلب را برای همیشه بست.
دانلود...
ما را در سایت دانلود دنبال میکنید
برچسب: بی بی سی, فارسی,انتخابات ۹۲,مراسم ,تدفین ,جنبش ,سبز, نویسنده: بهمن بازدید: 591 تاريخ: يکشنبه 2 تير 1392 ساعت: 21:25