ملت ایران ، ملت اعتدال

خط اعتدال همان خط اسلام است.

" وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً ) البقرة/143"

اسلام ناب همان راه میانه است و و افراط و تفریط، جلو زدن و وادادگی نسبت به اسلام تعریف می شود.که در صلوات شعبانیه می خوانیم:" المتقدم لهم مارق، و المتاخر عنهم زاهق و اللازم لهم لاحق"

ایام میلاد با سعادت منجی عدل است.و انتظار کشیدن برای امام اعتدال و قسط به این معناست که ما منتظریم تا همه ی شئونات زندگی ما معتدل شود.چرا که مائیم امت وسط و معتدل.چرا که اوست امام وسط و معتدل.چرا که قرآن کریم امت پیغمبر و دین ایشان را شاهد و الگوی عالم قرار داد:" لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ")الحج:78( و فقط ماییم پیروان دین حق و امت واحده.

ما منتظریم و به وضع موجود بسنده نمی کنیم.پس انقلابی بودن ما لازمه منتظر بودن ماست.موجیم که آسودگی ما عدم ماست!

جمهوری اسلامی از این جهت زمینه ساز ظهور است که شعار عدالت و اعتدال را در سراسر جهان به گوش مردم می رساند.و مردم را تشنه و خواهان عدالت می کند.و مگر نه اینکه معنای انتظار، خواهان عدالت و اعتدال بودن است؟!

دلم نمی آید از انتخابات نگویم و از آقای روحانی(رئیس جمهور منتخب) نگویم.این تحلیل کوچک را بخوانید:

از منظر غرب، روی کارآمدن روحانی، ائتلاف ضدایرانی غرب را دچار بحران جدید می کند چرا که پیش از روی کار آمدن رئیس جمهور جدید هم اکثر کشورهای عضو ائتلاف غرب ناراحتی خود را از سیاستهای یک جانبه غرب علیه ایران ابراز می داشتند، حالا که روحانی در ایران به قدرت رسیده است تمایل این کشورها برای جدا کردن راه خود از آمریکا و انگلیس بیشتر می شود و این، تاکید بیشتر ایران بر سیاست مستقلانه خود را افزایش می دهد که برای غرب تلخ خواهد بود.

پیروزی روحانی در شرایط جدید منطقه ای نیز یک رکن نگرانی غرب است. روحانی در ایران بعنوان عضو ارشد یک جریان میانه رو به حساب آمده است و این در حالی است که رژیم های عربی منطقه طی سالهای گذشته، دولت ایران را دولتی تندرو معرفی کرده و توانسته اند یک تقابل عربی ایرانی را شکل بدهند. حالا روحانی بر سر کار آمده که در تبلیغات آنان نسبتی با تندروی ندارد و از این پس باید با فردی در مسایل منطقه ای تعامل نمایند که او در عین میانه رو خوانده شدن، علیه اقدامات بی ثبات کننده و تروریزم، در عراق، سوریه، لبنان، پاکستان، افغانستان و... خواهد ایستاد و از آنجا که همین رژیم های عربی- نظیر عربستان- عامل اصلی تروریزم در این کشورها به حساب می آیند با روحانی به چالش جدی می رسند.

بنابراین می توان گفت پیروزی روحانی در ایران برخلاف آنچه تصور می شد یک مشکل کلیدی برای غرب محسوب می شود کما اینکه برای ایران یک فرصت طلایی و راهبردی محسوب می شود. انقلاب ایران با وجود ولایت فقیه و نهادهای قدرتمند آن و هواداری اکثریت قاطع مردم دچار انحراف نمی شود و به دلیل اقتدار فراوان آن می تواند از فرصت ها به نحو مطلوب استفاده کند.