دانلود
درباره سایت
آخرین مطالب
- گفتوگوی صریح عدالت خواهان گلستان با عبدالرزاق آخوند رهبر امام جمعه آق قلا
- آدرس سایت تغیر یافت لطفا به آدرس زیر مراجعه کنید
- پایگاه عدالت خواهان گلستان
- سایت اصلی پایگاه عدالت خواهان گلستان راه اندازی گردید .
- مدل انواع لباس های زنانه ، مانتو ،پیراهن ، لباس های تابستانه ،مدلهای جدید مانتو اسلامی
- رماننویسی یا رونویسی؟
- از آمار نجومی شهرهای بدون شهردار تا خلاءهای قانونی
- فتنه گران با کمال وقاحت آزادانه در شهر می گردند!
- اعلام جنگ «رياض– تلاويو» به تهران
- تودیع معارفه مدیر کل محیط زیست استان گلستان فردا برگزار میگردد
امکانات وب
هاشمی رفسنجانی هفته گذشته در سخنانی که به بهانه سالروز واقعه هفتم تیر و شهدای حزب جمهوری اسلامی ایراد شد، گفت: «سابقه شکل گیری حزب جمهوری اسلامی و نقش اساسی و بی بدیل آن در حل مشکلات و معضلات کشور به عنوان حزبی فراجناحی و مستقل به نحوی بود که در اندک زمانی این حزب توانست زمام امور کشور در قوای مقننه و مجریه را ثبات بخشد و جلوی انحرافات و تلاش های ضدانقلاب و منافقین را بگیرد که البته به همین دلیل نیز مورد بغض و کینه بدخواهان و دشمنان قرار گرفت. پس از تشکیل مجلس قوی شورای اسلامی با حضور نیروهای اصیل انقلاب، امام (ره) فرمودند: مجلس در رأس امور است.»
هر چند هاشمی به بیان همین موارد بسنده کرده است، اما برخی تحرکات اطرافیان وی و همچنین فعالان یک جریان سیاسی از جدی بودن برای پیگیری این پروژه در ماه های آینده حکایت دارد. تیتر نخست روزنامه شرق و یادداشت تحلیلی احمد شیرزاد در این روزنامه موید این تحلیل است.
این جریان در حالی از تلاشی برخی چهره ها همچون ناطق نوری و باهنر برای تشکیل حزب فراگیر اصولگرایان! استقبال کرده است که سابقه تاریخی رویکرد سیاسی و عملکرد هاشمی رفسنجانی نشان می دهد که علت خاطرات دولت اصلاحات، او تمایلی برای بازی دادن مهره های اصلاح طلب در صفحه شطرنج طراحی شده توسط خودش نیست اما قطعا از برخی چهره های همراه این جریان نیز استفاده خواهد کرد. بر همین اساس، علاوه بر کارگزاران به عنوان همراهان همیشگی هاشمی رفسنجانی، به نظر می رسد او به نسل دوم و جوان یک جناح سیاسی آنهم به دلیل شباهت های گفتمانی و رویکردی بسیار زیاد، با جریان کارگزاران چشم دوخته است.
این طیف، با ویژگیهای کاملا مشابه گفتمانی و سیاسی همچون اعتقاد به مدیریت تکنوکراتیک و تمایل شدید به پیاده کرده مدل های اقتصادی لیبرال و حاکمیت گفتمان محافظه کاری در اجرای رویکردهای انقلابی آنهم به اسم اعتدال و دوری از افراط، توانسته است با سوار شدن بر شبکه های قدرت قدیمی این جناح سنتی، خود را باز آرائی کند به نحوی که این تلاش با تدارک برای ورود در ائتلاف با هاشمی رفسنجانی به دنبال ورود به یک مرحله جدید است.
به نظر می رسد تلاش برای ایجاد حزب فراگیر با ائتلاف نیروهای تکنوکرات و محافظه کار، تلاشی برای احیاء مدل سیاسی دهه هفتاد در ایران از سوی هاشمی رفسنجانی و زنده کردن دوگانه مجعول راست و چپ باشد تا در این میان رویکردهای محافظه کارانه به نام میانه روی و در کشاکش دعوای صوری چپ و راست، بر تصمیمات کشور حاکم شود. اگر پروژه «دولت وحدت ملی» که در سال ۸۷ و آستانه انتخابات ریاست جمهوری دهم با محوریت اکبر هاشمی رفسنجانی شکل گرفت در انتخابات ۸۸ ناکام ماند، به نظر می رسد اینبار قرار است همان پروژه با عنوان «حزب فراگیر» از سوی هاشمی دنبال شود؛ البته با یک تفاوت، آنهم همراهی و محوریت دولت جدید.
البته به نظر می رسد اشتباه این استراتژی، نادیده گرفتن گرایش عموم مردم به اصول انقلاب اسلامی است. مردم ایران که این روز ها و به دلیل عبور از مدل های دهه هفتادی و لمس عینی مدل های انقلابی در دولت نهم و دهم، دیگر تلاش برای بازگشت به مدل های محافظه کارانه دهه هفتاد در عرصه سیاست خارجی و اقتصاد و فرهنگ را نخواهد پذیرفت.
این جریان در حالی از تلاشی برخی چهره ها همچون ناطق نوری و باهنر برای تشکیل حزب فراگیر اصولگرایان! استقبال کرده است که سابقه تاریخی رویکرد سیاسی و عملکرد هاشمی رفسنجانی نشان می دهد که علت خاطرات دولت اصلاحات، او تمایلی برای بازی دادن مهره های اصلاح طلب در صفحه شطرنج طراحی شده توسط خودش نیست اما قطعا از برخی چهره های همراه این جریان نیز استفاده خواهد کرد. بر همین اساس، علاوه بر کارگزاران به عنوان همراهان همیشگی هاشمی رفسنجانی، به نظر می رسد او به نسل دوم و جوان یک جناح سیاسی آنهم به دلیل شباهت های گفتمانی و رویکردی بسیار زیاد، با جریان کارگزاران چشم دوخته است.
این طیف، با ویژگیهای کاملا مشابه گفتمانی و سیاسی همچون اعتقاد به مدیریت تکنوکراتیک و تمایل شدید به پیاده کرده مدل های اقتصادی لیبرال و حاکمیت گفتمان محافظه کاری در اجرای رویکردهای انقلابی آنهم به اسم اعتدال و دوری از افراط، توانسته است با سوار شدن بر شبکه های قدرت قدیمی این جناح سنتی، خود را باز آرائی کند به نحوی که این تلاش با تدارک برای ورود در ائتلاف با هاشمی رفسنجانی به دنبال ورود به یک مرحله جدید است.
به نظر می رسد تلاش برای ایجاد حزب فراگیر با ائتلاف نیروهای تکنوکرات و محافظه کار، تلاشی برای احیاء مدل سیاسی دهه هفتاد در ایران از سوی هاشمی رفسنجانی و زنده کردن دوگانه مجعول راست و چپ باشد تا در این میان رویکردهای محافظه کارانه به نام میانه روی و در کشاکش دعوای صوری چپ و راست، بر تصمیمات کشور حاکم شود. اگر پروژه «دولت وحدت ملی» که در سال ۸۷ و آستانه انتخابات ریاست جمهوری دهم با محوریت اکبر هاشمی رفسنجانی شکل گرفت در انتخابات ۸۸ ناکام ماند، به نظر می رسد اینبار قرار است همان پروژه با عنوان «حزب فراگیر» از سوی هاشمی دنبال شود؛ البته با یک تفاوت، آنهم همراهی و محوریت دولت جدید.
البته به نظر می رسد اشتباه این استراتژی، نادیده گرفتن گرایش عموم مردم به اصول انقلاب اسلامی است. مردم ایران که این روز ها و به دلیل عبور از مدل های دهه هفتادی و لمس عینی مدل های انقلابی در دولت نهم و دهم، دیگر تلاش برای بازگشت به مدل های محافظه کارانه دهه هفتاد در عرصه سیاست خارجی و اقتصاد و فرهنگ را نخواهد پذیرفت.
برچسب: روزنامه حامی هاشمی,
نویسنده: بهمن